Eski zaman işlemeli basma eteğini kaldırdı hafifçe
Sadece ayak bilekleri gözüküyordu
Ve ayakkabıları biraz daha önem kazanmıştı şimdi
Öylesine sağlam basıyordu ki ,
Sanki köklerini salmıştı toprağa
Sanki bir çınar gibi kalacaktı orada
Öyle mağrur ve öyle asildi kadın
Kaldırdı kadehini gökyüzüne
Bu kadeh senin şerefine Lion Andonyadis dedi
Keskin çenesini zarifçe uzaklaştırdı boynundan
Onu gökyüzüne yaklaştırdı
Gözleri bir o kadar minnettar
Kime kaldırıyordu bu kadehi
Bilmiyorum, hiçbir zaman da öğrenemedim.
Ama bir kadın tüm zerafetini adıyorsa gökyüzüne,
Ve minnetle anıyorsa bir erkeği
Biliyordum, o iyi biriydi
Tüm kadınlar için
Şerefine Lion Andonyadis...
©alpergokce
A