Yaşamak denen günün incisi,
Gönüllerimize düştüğü vakit,
Ak güvercinler uçarken yüreklerde
Ardında acıyla ağlayan gözler
Taze demlenmiş cılız benizler
Tertemiz köşkten ümitler yok olur...
Saymayız hiç
Gidenleri,
Sanki birgün dönecekler gibi...
Eşsiz bir muhayyel sevgi,
Taze kan gibi dolaşırken çerçevelerde
Bir nakış gibi işler zihin
Tebessüm düşmüş anıları...
Yakınında olanı uzak sayar gurur.
Ağlamak bir lütuf değil oysa ki,
İnan bana,
Sevmekte yorulur...
©zümrdanka_
Z