Bütün zamanlar varlığımdan istisna,
Harf harf bile değmem yoklamaya,
Sahipsiz bütün hüzünler benim olsun.
Dikerim çiçeksiz ağaçları,
Göz yaşlarımdan ıslak topraklara,
Senin canın sağ olsun...
Çıtımı çıkarmam söz!
Rahatsız etmem satırları.
Cismim mum gibi erisin,
Karışsın karanlığa...
Hem ne kadar ki cürmüm?
Sesimin soluğu kesilsin,
Buhar olsun canım.
Hem kimim ki ben?
Madem mühim değil,
İsmim lazım değil...
©butimar_
Z