Bir madalyonun iki yüzü gibi, Sevgi ve acı gizemli bir oyun oynar. Birinde ışıltılı mutluluk saklı, Diğerinde hüzün dolu bir serap.
Ayrılmazlar birbirinden, her an yan yana, Yaşam yolunda iz bırakırlar sessizce. Sevginin sıcaklığıyla kalpler ısınırken, Acının gölgesi ruhunu örter serince.
Birlikte dönerler kaderin çemberinde, Umut ve umutsuzluk iç içe akar. Madalyonun iki yüzü bize ne fısıldar? Hayatın dengesini sevgi ve acıyla tartar.
©hasanbey.
H