Sen bir romansın
Hüküm sürülmeyen o kadın
Hem kendinden bu kadar mahrum
Hemde bir onun kadar darmadağın.
Dönen bir pervanesin sen
Masadan masaya yeltenen
Bakışları üstünde tutan bir aynasın
Bakanın gözler gibi renklenen.
Sen hayatsın, sen kader.
Düğümlenen bir bacasın
Lanetlenen, şekillenen
Sen bir kadınsın,
İki kapak ortasında bitmeyen.
Sen bir resim misin?
Ruhunu tuale teslim eden
Kapı kenarına asılmış bir yüz gibi;
Soğuk, ve en çok soğuk
Ve belki de cansız bir beden.
Hayır değilsin,
Sen bir ruhsun,
konuşmayan dilime
Sen bir ocaksın,
hiç ısınmayan yüreğime
Sen madonnasın, ellerin yüzümde
Sen ki bir cihansın, onca kitap içinde
Ellerin nerede,
Ellerin..
Avucumu yakıyor beyaz tenin
Sönmek üzere çırpınan kor mudur ellerin?
Bu gece aydınlatacakken bizi
Nedir bu hikmet, sahi ya
Nedir bu halin..
©ankamisali
A