Tiryaki elinde bir izmarit gibi hayat,
Yüreğimin ucunu tutuştur ve yak,
Maskeli baloda gördüğün, sahte saltanat.
İçini arındırır Azrail... Beni bana bırak,
Daha söylenmedik ne yalan kaldı hayatta,
Bir insana söylenecek ne varsa,
Senden bile emanet bırakıldıysa
Hepsi söylendi... Tükendi... Dur... Artık,
Yetmedi mi... Bitmedi mi...
Kulaklar duydu, can katlandı
Fakat... Gönül aldanmadı
Bil ki... Hiç alışmadı...
her adımda pişmanlık
gözlerde,,şüpheci bakışların
fısıltılar,,çınlatıyor kulağımı
yerim yersiz,,sığıntı olmuş
kadehler boşalıp,,dolmuş
yüreğimdeki sensizlik,,
kimsesiz kaybolmuş
susmaz dilim,,hep haykırış da
Son veremezsin sen
bırak ömrüme,,ömür olsun
KALBİN ADAMIM"
©imkansız
I