Yokluk içinde bir var oluşun ,
Bin varlık içinde varolandan bi haber olmamakta varmış.
Meğer var olanın varlığında değil,
Yokluk içinde var olmanın varlığında imiş kıymet..
Yokluğunda var olan Mahir anım...
Ve ben
En çok seni sevdim
En çok senin yürek bahçenden bahar çiçeklerimi topladım.
Bahar sözlerinden güllerin rahiyasını ciğerlerime çeke çeke kokladım.
Ayın güneşin çıplaklığına tutulup tutuştuğu gibi
Çıplaklığımı yüreğinle örtmeni sevdim..
İçimde yaşadığım teslimiyetin sözlerimle sana sunduğum ikramıdır Mahir an..
Eyy gönlümün sazı
Çaresiz hüzünler büyütüp yakarken gecenin koynuna
Lokman ol merhem ol neşet eden türkümün yaralarına
Gönül şehrinin baharını uzat bana
Uzat ki
Bileyim inanayım derunumda can taşıdığıma
Gel
Kaf aşkına
Anka olup semaya arz ettiğim
Aşkın aşkına.
Sar sinene bitir yetimliğimi Mahir an.
Her günden bir gün daha katsam dünlere
Ömürden giderken gönlümden gitmeyen anlarına
İçimdeki sevgine dair ne varsa sıkıca sarıldım üşümesin diye
Gel ki
Usulünce vuslatın doğsun kollarıma
Gel Mahir an
Gel ne olur..
©külkeçisi
K