Sahnede oynayan geçmişin karanlık sayfaları dökülürken perdeye,
Cennetin mavi suları bıraktı kendini cinayetin pis ellerine,
Bir çığlık koptu zindanların en dipsiz kuyularından,
Ölüleri ayağa kaldırıp geceyi aydınlatan mahşere..
Ölülerin ayak bastığı topraklar parçalandı bir bir kirli izleriyle,
Kan doldu kusursuz çizgilerle döşenmiş kahverengi bedenine,
Bir ağaç doğdu gökyüzünü delen heybetli gövdesiyle,
Melekler düştü sahneye ölüm ninnisiyle
Ölüleri ayağa kaldırıp geceyi aydınlatan mahşere..
Azrail başladı ahiret şarkısına sıratı ateşe veren sesiyle,
İsrafil çaldı karanlığı delen surun ezgileriyle, Ulaştı dünyanın dörtbir köşesine,
Perdeler kalktı bir kılıç keskinliğinin feryat edişinde
Ölüleri ayağa kaldırıp geceyi aydınlatan mahşere..
Çığlıklar karıştı gözlerdeki filim şeridinin izinde,
Ecel sardı tüm bedenleri ilahi kudretinde
Zindanlardan gelen o kısık sesli ninniyle
Yok oldu herşey var olma ümidiyle.
©almira.e
A