Öyle bir vakitti ki
Ne geceydi ,ne gündüz
Nede yokuşlar kalmıştı
Yürüdüğüm yol dümdüz
Gözüm görmüyor
Kulağım duymuyordu
Elimde bir silah
Silahın ucunda bir çocuk
Çek tetiği diye bağırıyordu
Sonra bir ses duyuldu
Hiç olmayan dağların ardında
Sandığımız kadar
Beyaz değildi aslında
Kanatları da yoktu da
Süzülüyordu öyle
Bakmak isterken
Bir damla yaş düştü yanağıma
Ellerimden tutup en yukarı çıkardı
Bir çığlık
Yahut bu bir feryat
Vakit geldi diyordu.
©tuğçe__
T