Bende ki mahşer yalnızlığı
Hiç kimsenin bilmediği
Geceleri şiirler yazıyorum
Annem yok ağlıyorum
Ben bu mahşerde
Çok acı çekiyorum
İmkansız olan şeyleri
Neden bu kadar
Çok zorluyorum
Akışına bırakmıyorum
Bende ki mahşer yalnızlığı
Geceleri evden çıkıp yürüyorum
İn cin top oynuyor
Bir isteğim bile olmuyor
Düşlerim ağlıyor
Şiirlerle avunmaya çalışan yürek
Sabaha karşı eve geldim
Bu saatten sonra beni kim sevecek
Özkan Çağatay
©ozkan1982
Ö