Kibrinden mi yok olur insan,
Sevgisinin mâhur kisvesinden mi..
Bir şiir-i vuslata binâen,
Muâllak kalır sûaller,
Mâh aydınlatır karanlığı,
Nefret-i cânâ âlemdedir..
Karasıdır kalem-i sükût,
Nârâsıdır hüzn-ü aşk..
Mâhur bir bestedir belki,
Hiç yazılmamış türküsüdür..
Makberi bilseydi insan,
Sebebi hasret kalırdı nisan..
Vakti bahardır gülün,
Özgürlüğü ab-ı hayattır bülbülün..
Sade bir girizgâh eder şiirbey,
Kimine İlham-ı kâdim olur,
Kimine İlhâk olur şiir-i dem..
©şiirbey
Ş