Makam mevki, taht ve sandalye, Geçici bir oyun, bir aldatmaca perde. Unutma ki ey insan, erdemdir asıl mücevher, Dürüstlük tacı, onurlu bir yürek her şeyden değer.
Makamın gücü seni baştan çıkarmasın, İnsafın ışığını söndürmesin sakın. Eğer makam seni esir alırsa, İnsanlığın kaybolur, ruhun donar kalır.
Unutma ki makam, bir gölgedir geçici, Bugün varsın yarın yok, bir rüzgar esintisi. Asıl olan insanlığındır, kalbindeki merhamet, Dürüstlüğünle aydınlat tüm evreni, şefkatinle kucakla her şeyi.
Makamın seni kör etmesine izin verme, İnsanlığını satma, onurunu çiğneme. Yüce gönüllü ol, alçak gönüllü ol, Sevgiyle kucakla her canlıyı, barış içinde yaşa her anı.
Unutma ki makam, bir araçtır sadece, Seni yüceltecek değil, aşağıya çekecek bir tuzak da olabilir. Asıl olan sensin, insanlığın, merhametin ve dürüstlüğün, Onlarla yaşa, onlarla var ol, onlarla anla hayatın tüm güzelliğini.
©hasanbey.
H