MALEYDA
Maleyda tut ellerimi...
kayıp gidiyor ruhum gözlerinde
maleyda kalbim bir başka çarpıyor
söylenmemiş her sözünde
maleyda and olsun ki
başında üşüşen yıldızlara
uzadıkça uzayan şu yollara
serilen sis gibi
göremiyorum kendimi o kan alevi
dudaklarında..
başı göğe ermiş dağlar kadar heybetli
kıyıları tırnaklamış denizler kadar hırçın
maleyda dinliyormusun benim konuşan
sana sesleniyor bu kahrolası aşkın
maleyda maleyda demekten usandım.
bir kartal heybetini taşısam da üstümde
aynı kartalın parçaladığı korkak tavşanım.
rıhtımlardan alkışlarla ayrılan gemi olsam da
dalgaların rüzgarlarla beklediği bir kurbanım
ah maleyda hiç mi yanmıyor için
hiç mi benzin doldurup kalbine ateşlemedim yüreğini
buz kırıntıları bedenin her yerinde
maleydam öleceğim ve ölüyorum galiba ellerinde
öksürüyorum maleyda
gözyaşı öksürüyorum
ruhuma dar bu beden
ne gelirse geliyor senden
maleyda ben yaşlanıyorum
her gece sana bir ömür vermekten
maleyda ölüyorum ben son nefeste
seni sevdiğimi söylemeden
faltaşı gibi açılan gözlerime bak
maleyda..
kenarında bir avuç gözyaşıyla
yazılmış bir şiir bırakıyorum
kirpiklerimin siyahında
elveda maleyda
uğurlanması unutulmuş bir vedayla..
©kadirbaba
K