Kasımın kibirli ayazında
Başladı bu sevda.
Ve bu kuşatılmış ağıt,
Bir deniz ülkesinde yakıldı.
Hüzünlü yüreklerden
Avaz avaz yayıldı hücrelere
Hiç kimsenin ruhu bile duymadı.
Çılgınca bağırışlar
Delice çığlıklar
Derin ruhlarda yankılandı
Yinede bozmadı
O malum sessizliği.
Kırgın bakışlar kapladı
Göğün en tenha bağrını
Bir ikindi vakti
Bulutlar hüzünlendi,
Yağmur hırslandı,
Kimsenin kılı bile kıpırdamadı.
Nehir gibi aktı ölüm
Topraktan koparılmış gelincikleri
Soğuk kıyılara savurdu.
Ağıtlar, yükseldikçe yükseldi,
Sessizlik, derinleştikçe derinleşti.
Ay ışığı serserice küpürdü,
Gece karanlığa gömüldü,
Yine de bozulmadı
O ketum sessizlik.
Ve bir hazan hüznüyle
Yarıda kaldı bir sevda daha.
©dem-azad.
D