Soysuz bir köylünün soylu kalbinde
Sarayda bulunmaz bir huzur varmış
Bir kuru soğanla bayat ekmekte
Tadında mutluluk hasretlik varmış
Yağmurdan sonrası kokan toprakta
İnsanın mayası hamuru varmış
Sararıp sallanan sarı başakta
Ekmeğin, umudun sevdası varmış
Aşk ile bakışan iki gönülde
Gerçeğe götüren bir yolu varmış
Annenin ninnisi bana sözünde
Doğruyu gösteren öğreti varmış
Okunan ezanda dönen semahta
Mevlanın o güzel rahmeti varmış
Tefekkür içinde insan ruhunda
Mananın sahibi bir mutlak varmış
S