Soğuktur, can keser, hayatın tüm manasını alır, bir manasız gülüş!
Kalbe hüzün toprağı atar, kalbi öldürürde, hatta tüm ışıkları söndür,
Ama değildir bu öyle toprak altı bir ölüş.
Bazı kırıklıklardan, eskiye yoktur dönüş,
Olur içten içe, apansız geçen bir dövüş!!!
Bomboş gelir ya hayat bazen, ozaman başlar işte bir çeşit yokoluş,
Manasız gülüşler atarsın hayata, soğuk ve acı!!!
Bunların baş sebebidir, bir manasız gülüş, sanki bir virüs, çok bulaşıcı,
Depresif hisler, görüşler sarar, dört bir yanını,
Gülme öyle manasız! yakıyor canımı,
Biraz gülsün yüzün, ey acımasız!.
Sanma sakın, duygu sadece acıdır, gözyaşıdır,
Bazı duygular vardır, hissetmezsin, üstelik böylecede yaşatır.
Kimse anlamaz duygularını, yazarsın sadece satır satır.
©ulu-söz
G