Derin bir yalnızlık çöktü sanki içime..
Yalnızlıktan kalma bir girdap ördüm..
Gecenin karanlığında ismini her zikr
edişimde karanfil kokun dağılır odama
Manolya..
Yalnızlığım örtü olmuş üzerime
Boylu boyunca uzanmış yatıyor
yanıma ayrılık denilen figüranın
Oyuncusuyum ...rolüm sensin
Bu tiyatro da Firar da gönlüm senin yoluna
mesken tutmuş sürgün yemişim
Dün gibi gidişin aklımda.
Ne çok sevdim seni bilmelisin...
Görmelisin artık.
Sorma halimi şimdi ne tadım
kaldı ne tuzum gönlüme düştü bir
hüzün yokluğun vaveylâ eder...
Geceyi seni arar seni sorarım gelsen
Ansızın çalsa kapım yağmur sonrası
çıplak kalır gözlerimde her mısra
haberciyim Üşüme diye !
Son nefesimi
Bıraktım yastığının altına sonsuza
kadar sakla...üşümesin
©ebrulimsi_
E