Seni arıyorlar sevgili Margrit ve nereye atsalar adımlarını eziyorlar. Seni arıyorlar; ancak tek haneli yapraklarından tatmin oluyorlar sadece. Seni kullanıyorlar mistik bir aşk üçgeni için. Sanki sen "seviyor" desen uykusundan uyanacak tüm güzeller, prense dönüşecek tüm gölet sakinleri. Bir buse kadar etkin var sanıyorlar. "Sevmiyor" diyorsun nefret ediyorlar, umurlarında olmuyorsun bir başka emsalini katledene dek. O an nefret ediyorlar tüm masallardan, tüm suçu senin dayanıksız gövdene yükleyip.
Sen tüm aşkların katilisin Margrit! Bırak artık kendini çift haneli sayılarda. Ne bir eksil ne bir azal. Kal yerinde ve yeniden yarat tüm aşkları. Zaten öleceksin bir işe yara en azından! Gövden doğuda, kökün batmış olacak balçıklara. İyisi mi bulama yaptiklarin aşka.
Margrit? Toprağından ayrılmak acı mı? Kurdeşen dökmek her bir otçul için? Sevdirmediğin insanlar için bir özrü hakediyorlar mı?
Bu çok karmaşık bir durum Margrit. İyisi mi sen taşın git bu dünyadan. Çünkü biz hep bir suçlu arayacağız ve seni çıplak bırakmak acıtmayacak içimizi. Birde utanmadan taç yapacağız senden. Buda bizim özrümüz olsun mu sana? Başımızın üstünde yerin var; ama toprağından ayrı.
Margrit?
İyi misin?
Hâlâ özünde misin toprağın?
Yoldular mı kollarından?
Gövden yerinde mi?
Seviyor mu kimse kimseyi?
A