Bir varmış bir yokmuş
Evvel zaman içinde
Kalbur saman içinde
Pireler berber iken
Develer tellal iken
Ben gönlümün beşiğini
Tngır mıngır sallar iken
Gönlüm düştü beşikten...
Bir maşuk varmış
Çok uzak yollardan çıkıp gelirmiş
Bir canın can yarasın sarmak için
Gökte parlayan Ay'ı
Aşığına benzetirmiş
O maşuk hoyrat bir aşk içinde
Yanarak, O'nunla koca bir hayatı
Düşleyerek gidermiş o yolları
Yüreğinde sevda yüklü
Katarlarla gidermiş aşığına
Yeminleri varmış aşka dair
Sözleri varmış
Aşksız geçen günlere dair
Sitemleri varmış
Bu aşıkların aşk derdi yazılamazmış
Ancak yaşanması gerekiyormuş
Aşkları da noktalanamazmış
Azdan başlayan aşkları
Çokçalanmış artık
Gecelerine Ay'lar doğarmış
Aşık, maşukunu yüce dağ başından
Aşırarak onulmaz dertlere düşürmüş
Ama Maşuk bundan memnunmuş
Açmayın yaramı hiç iyileşmesin dermiş
Sevdası varsa karlı yüce dağlarda da
Durabilirmiş çünkü o yare
Dağlar kadar güvenirmiş
Çünkü iki gönül çok yüceymiş
Aşkları da dağlardan yüceymiş
Uğrun uğrun severlermiş
Yüreklerinde aşkın uyuşukluğu varmış
Özlemek ne demek
Çok iyi bilirlermiş
Aşk varsa el çekerlermiş dünyadan
Aşka akan nehirleri hiç durulmazmış
Onların sevgisini öğrenseler
Aklı durabilirmiş
Bu aşk öyle bir aşkmış ki
Sadece bu iki gönülde
Böyle mola vermiş, eğlenmiş
Kor gibi yanan yüreklerle
Sevda köprüsünü beraber geçerlermiş
Hayallerin en ötesini çağırırlarmış
Aşklarının sesini yakından duyarlarmış
O yüzden o gözler birbirini seçmiş
Gözleri birbirinde karar kılmış
O gözlerdeki aşıkın nuru belirmiş
Aynalar bile şaşkına dönmüş
Yanmak ne yazar onlara
Közlerinde yine onlar varmış
Gönülleri bir, kaderleri birmiş
Onlar ermiş muradına
Bir çıkalım kerevetine
©şairturhan
Ş