Maşita Hatun, bir kahraman, bir anne, İman yolunda canını feda eden bir yudum su. Firavun'un zulmüne karşı dik durdu, İki evladını şehit verdi, asla eğilmedi.
Kızgın yağda yandı etleri, eriyen beden, Annenin kalbi ise yandı köz oldu içeride. Kundaktaki bebeğin feryadı göklere yükseldi, Fakat Maşita'nın imanı asla sarsılmadı.
Şeytanın vesvesesi kulağına fısıldadı, "Firavun'a de Allah'sensin, kurtar çocuğunu!" dedi. Ama Maşita dimdik durdu, asla pes etmedi, Hak yolunda canını feda etmeye hazırdı her an.
Sonunda zalim firavun canına kıydı, Maşita Hatun şehit oldu, ruhu göklere uçtu. Kendi canını değil, evlatlarını da verdi, İman yolunda şehitlik mertebesine erişti.
Mezarı güllerle bezendi, kokusu göklere yükseldi, Peygamber Efendimiz teneffüs etti o güzel kokuyu. Maşita Hatun'u unutmayacağız biz, Onun kahramanlığını ve imanını nesilden nesile aktaracağız.
Senin gibi kahramanlar sayesinde yaşıyor dinimiz, Senin gibi anneler sayesinde varlığımız korunuyor. Dua ediyoruz ruhuna, nur içinde yat, Maşita Hatun, unutulmaz bir isim, sonsuza kadar.
©hasanbey.
H