Yoldaşlarım !
Bu size son çağrımdır
Ve kulak asın...
Gün gelir hayata tutunmaya çalışan
Tüm umutlar kaşla göz arasında yok olur
Hiçbir kirpik tanesinin kapanmadığı
Sabahların şafağında
Kanadı kırık kuşların çığlıkları son bulur
Sevdiklerim !
Bu korkunç dünya içinde yaşanan tüm çocukluklar
Boynu bükük şekilde bir duvarın göğsünde asık durur
Bir daha koparmaya çalıştıklarında bağrımızı
Gemzimiz bir yangınla tutuşur ve kül olur
Yüzümüzde beliren çukurlar üzerine düşen aklar olduğunda
Bir karlı dağ nidasında ömrümüz eriyip talan olur
Ve koca sevgimizden bir yol bulan yokuşlar
Uçurumların kucağında masum bir çocuk gibi sessizce kalan olur
Tebessüm görmemiş yüzlerin kursağında patlayan şarapneller
Birgün pimi çekilmiş sözlerle
Kalbimizde sevdamızla beraber paramparça olur
©cehennet
C