Durmadan batan güneş in etrafında
uzansak gökyüzüne
Değer miyiz ay ışığını
Kaybeden karanlıklarda aydınlanır gölgemiz
kendimizi bulmuştuk her giden yerini aratır ya
Gelen de hosgeldi
Gidenler de
Gündüze yüzünü eğer mi
gittim diye sitem eder mi kendi içine
gömer mıydı kendini yakar mı
Her giden ardından
içime koydum kendimi
yaktım ben acımadan hem de çünkü böyle sevinçlerim olmamıştı ki sırılsıklam hayallere
bogulmadım ne kadar yanlış ne kadar
kızgın alevi varmış meğer düştüğüm düşlerimin
Ateşi har ile paraladı beni
attım üzerime bilerek bazen de bilmeden
yandım cayır cayır
cehennem oldu
Bir ateşin benim yanarak kırmızıya dönen
al al olan yüreğimin melteminde kavruldum
mehtabın dan kovuldum
Bazen bir alev kucakladı beni sonunda
gerçeği gördüm iyi göründü önce zaten
gözüme sonra kandırdı işte
Ben gittim o kaldı
Külleri dağılan ruhum fışkırdı yer yüzüne
Bir kâğıt oldu mısralara dağılan eklere dize
içime seni koydu o yüceler yücesi
Anlık bir sevinç tin gözlerimde gamzeleri
beliren al al
yanaklarım öyle yanmak mı olur
Güzel mi göründü yoksa bana huzur gibi
doğdun
Sonra çektim kendimi silkeledim üzerimi
Tozlarını pembe
rujlu bir hayaldi o cennetten kovulduğum
Yanmanın cezasını sürünce alnıma
Anladım
Masum değiliz bence hiçbirimiz
gibi
©ebrulimsi5
E