masum gülüşlü çocuklar

Ah be annem !
senin masum Gülüşlü yavrundum ben ,
her sabah öperek uyandırdığın , bakmaya kıyamadığın yeni yeni tomurcuklanan çiçeğindim ben senin. ne istediler benim saf bakışlarımdan , bende büyüyecektim birilerinin annesi babası olacaktım belki , ne istedi o kirli eller benim gülüşümden . Ah be annem sen koklamaya doyamazdın beni simdi toprak koktu her yanım ben buraya yakışmadım , toprak utandı beni kollarına almaktan da kirli eller utanmadı beni karanlığa gömerken , üzülme annem sen hep derdin ya gökyüzü meleklerle dolu diye ben artık o meleklere emanetim...