Bir fırtına ,bir poyraz bir seher yeli
Fersah fersah sürüklüyor cümleleri
Erimiş mum gibi akıyor yanaklarından
Gözlerindeki yaş
Kimi söyler kimi dinler Belki söver birileri
İki el bir baş
Bu ne biçim kader bu ne büyük yalnızlık arkadaş
Derin uykulara dalıyor yavaş yavaş
Umuda yolcu umutla yürüyor ayaklar
Her adımda karşısın da korkulular
Sefiridir neferi olmuş hayallerin
Kurtulmuş esaretinden anlamsız sözlerin
Yürüsek de adım adım yarınlarına
Yine birşey kattım diyemem hatırana
©suphilluma
E