Hayatından çıkardığında başladı tüm olumsuzluklar.
Uzun bir süre toplayamadım kendimi
Umut kapıları bir bir yüzüme çarparken
Bölüne bölüne arttı tüm yalnızlığım.
Yıllarca öğretilen matematiğin aslında
Hayatın tam da içinde olduğunu bilmezken
Hayatın bomboş olduğunu öğrendim
Kendimi sıfırla çarparken.
Ve başkalarının dermanım olmayacağını gördüm
Bir başına kalıp, kendimle çarpılırken...
©bahaddin61
B