Bugün buradan bir şiir çıkmaz.
Sanmıyorum!
Etraf güllük gülistanlık,buketler açıyor deste deste.
Senelerce herkes Leyla'yı Mecnun'u pelesenk etti durdu diline.
Ben senin emsalsiz endamına vuruldum.
Ne Leyla ırgalar beni ne Mecnun.
Çünkü senin gibi bir yakut yok.
Çünkü nadide,ahenkli kirpiklerine bakakaldım durdum.
Matmazel !
Kimse seni konuşmadı.
Bense durmaksızın düşünüp konuşacağım asırlarca.
Bulacaklar bizi bir gün elbet kuytu köşelerde.
Asıl o zaman biz yazılacağız tarihe altın harflerle.
O vakit ne Leyla'nın izine rastlanacak.
Ne de Mecnun'un payidar aşkı kalacak.
Sen yazılacaksın tozlu kitaplara.
Ben yazılacağım her sokak duvarlarına.
Biz yazılacağız gökte asılı duran yıldızlara.
Ve Matmazel
Tanıştık bu sayede
Mecnun oldum..!
©1silahsor
1