Habersiz gidişleri var buz tutmuş boyun büken
satırlarında ahları vahlari vahaların da
gezerdi matruşka gibiyiz bazen içimiz
kan ağlar ken
Dışımız gülerdi sır tutan dizelere sığındım
neyi anlatayım sesim kısık hep
sen de içine gömmüşsün sanırım
Ne kadar sevildiysen sevilmedin
matruşka gibisin bazen
işte içinde bin cevher ışıl ışıl parlarsın
daha öteden fark ederler ben ise sönük
bir geceyim dağların ardından bakarım sana
bırak bizi görmesinler bilmesinler hem
kabuğunu soyarlar yer kütlenin bile
düşün soru işaretlerin gelip beni
bulsun götürsün buradan
Gözlerimin senden çok uzak enleri var
gurbette hep beni çeker gurbet yurdum bakar gelirim geri dönerim sonra
kalmaya korkarım
yaşam sevinci var dağların da gezinen
gelinciklerinde açan papatyalar seviyorum
diye başlar bahara gözlerini acar öbek
öbek toplanır kimse sevmeyince
aniden içine kapanırdı.
dağlar inler
kâğıtlar da parca parça eteğinde saklanırım
bin yıl öteden bulmasınlar böyle
iyiyim
Beni şiir zehirledi zaten söylenmeyen leri
yutkundu yazarken sustu
Daha iyi olabilir di kaçırdığım fırsatlar denedim
konuştukça elimi yüzüme
bulaştırdım her an kadar zorunlusun
Sorumlusun
Neyse günaydın sana
bu işaret olsun
buluşuruz yine amalara tanırlar bizi
takılırız
ikimiz de yorgunuz kırgın suskun
El olma derdine düştüm ben elim açıkta
hep ben nasılım gerçekten
burnumun direğinde bir sızı kamçı
gibi hadi benim çocukluğumu çıkaralım
lunparkta oynasın daha açılmayan
dolapta nutellam var oysa çikolata
müptelasıdir ekmeğe sürer
bu da senin bilmediğin bir huyum işte
©ebrulimsi5
E