Lazım olan vakti geldiğinde kah bir çekmecede kah tavan arasında bulundu.
Lazım olan aslında acil olandı.
Acil olan adil olandı gurebba hayat çizgisinde.
Adil olan asıl olandı aslında suretler içinde.
Sırrı kendinde yazıldı bu şiirin.Sırrı àyandı!
Şiir olan şair yapandı aslında.
Şaire şiiri yazdırıp eser olandı.
Oysa hep şairler övüldü.
Kalemler sevildi hep oysa kelimelerdi şiiri yazan.
Nefes aldıran ciğerdi aslında,
Ama ağız burun övündü.
Seninle yola çıktım çıkalı
Yol sendin aslında
Ama asvalt övündü.
Hakikati gördüm!
Ne çekmece, ne şair ne ağız..
Zaman sende yol sendedir.
Kün dedin oldum..
Amenna...
©münircndar
M