bir hayat biraktin maviye
bir sevda bir aşk
gömüldü gitti mavinin derinliklerinde
yoktu uzanacak bir el
çaresizdin masumdun umutsuzdun
belki mucadele etmeye halin yoktu
yada farkindaydin birdaha dönmeyeceğinin
belki aklindan annen geciyordu
belki yaşamak istediğin hayallerin
güle oynaya gittiğin yerden
kim bilebilirdiki maviye gömülüp kalacağini
bir çift mavi gözdü seni asik eden
seni senden alan
sen maviye teslim olmustun yaşarken
hep o gözleri sonum olacak derdin
sen sevdiginin mavi gözlerinde değil
istanbulun mavi sularinda kayboldun
öldüğünün haberi sarmişti mahalleyi
annen inanamamisti
baban isyan edercesine bağırıyordu
yok ya yok o yüzmeyi biliyor diyordu
sokağin başindan bir çığlık kopuyordu
ablan sokağı ayağa kaldırırcasina
kardeşim diye bağırıyordu
ama gerçek oyduki sen mavide kalmiştin
evin salonunda bir kiz vardi
elerini yüzüne kapatmiş ağliyordu
kimsenin tanimadığı adını dahi bilmedigi
gözleri boncuk mavisi
kısık sesle mırıldanıyordu
bırakma beni kara gözlüm diye aglıyordu
gel gözlerim aydinlıgın olsun senin
ben kara gözlerinde kaybolayim
saatler gecti gece bitti sabah oldu
bir sela sesi duyuldu iç acitan yurek yakan
bitkindi sevdigin anan baban
caresizlikti yüzlerine vuran
sonkez göreceklerdi seni
son kez dokunacaklardi koklayacaklardi
sen maviye aşık olmustun
mavide yok olmustun 😢
E