Ceplerine taş doldurulup suya bırakılmış
Ucu delinmiş bir torba gibidir..
Peronda son çare donarak can vermiş
bir terennüm gibi mesela..
Ama öyle bir şarkıdır ki o
Mika bulutunun beyazı
Kızgın güneşin elası
biraz yalnız kalınca..
Hatta en çok mavidir o şarkı..
Zerafetini yitirdi ala şafak
Ahşap tazeliğinden geriye bir şey kalmadı..
Ama öyle bir şarkıdır ki o..
Renk cümbüşü
güzden geriye gül kurusu..
Hatta en çok mavidir o şarkı...
Zayi ettikçe kuş kokusunu
Örgülü kazak üzerinde
sarı lekeyi..
Duvarlara sürttükçe senden kalan besteyi
İmgeler meydanında
Ama öyle bir şarkıdır ki o
Kanıksanmaz yeşil
Gök kuşağının son rengi arasında
Hatta en çok mavidir o şarkı..
Geniş pencereden süzülen
bir gün ışığı huzmesidir...
Dalları ezip geçerken
yağmurun son damlası..
Öyle bir şiirdir ki o
Gestapoların diline pelesenk
Silah kuşanan er meydanında..
Hatta en çok mavidir o şiir..
Kollarımda
çürümüş hayallerin morlukları
Kucağımda bir demet umut..
Kalbi mutmain bir devdir..
Ama öyle bir şiirdir ki o..
Sessizliğin sağırlığı
Göz yaşında gül bahçesi..
Hatta en çok mavidir o şiir..
Hep aklı livanlara asılmış
Yüreği rıhtımlara
Umutları kırlıklara..
Ama öyle bir şiirdir ki o..
Yaşayacak onlarca gün..
Tohumlanacak binlerce gülşin..
Bu anarşist kuantum çağında..
Hatta en çok mavidir o şiir...
©aspidistra
A