Al basmalara sardığım umudum,
Ayrık otları gibi inatçısın bu sıra.
Ne olurdu yüreğimi ayağa kaldırmasan, Fısıldamasaydın... Kalsaydı kozasında.
Hayata tutunma mı sağlayan yarınlarım, yüreğimin ışıklarını yakıyor peş peşe.
Ev sahipliği yapıyor tebessüm, dudaklarıma.
Aydınlanıyor hüzne bulanmış çehrem.
Haylaz bir çocuk gibi dur durak bilmiyor sevinçlerim.
Kalkıp, mutluluk elbisemi giyiyorum. Açıyorum huzurun mavi kapısını. Gülümsüyorum hayata doyasıya..
©halleberry
H