Bela mimarının yaptığı sırça bir saray.
Kimine gülistanda bir gonca,
Kimine eski bir kalay.
Gerçeğin hendeğine düşmüşsün ey hatun.
Bu yeryüzüne uzanan maveradan bir ray.
Gaipten bir ses duyarsın,
Oysa ağlayan vicdan.
Adil değilsin!
Kimin hakkını yedin bu paydan ?
Ruhuna bulaşmış kirlilik,
Kaçar oldun her türlü yoldan.
Boşa tükettin ömrünü,
Hesabı sorulacak damarındaki kandan!
Ölüm sana geldiğinde,
Kopacak kızılca kıyamet.
Bin kere tövbe et,
Bin kere Rabb'ine kıyam(et).
Değerini bil,
Bu can sana verilmiş eşsiz bir nimet.
Ey hatun kişi,
Örtülecek seninde tabutuna mavi bir tülbent.
©ikrar
I