Kalbini boğan bir ses fısıldıyorsa kulaklarına,
İçindeki yangın alevleniyorsa her gecenin sabahında,
Düşüncelerindeki rutubet boğuyorsa artık seni,
Üzülme, içindeki mavi çocuğa sarıl
Kötüye giden bir hasta gibi ölümü bekliyorsa hayallerin ,
Saatin akrebi ile yelkovanı arasında ritim tutuyorsa kalbin,
Ve gözlerin titriyorsa ışığını yitiren bir mum misali,
Üzülme, içindeki mavi çocuğa sarıl
Bak nasılda yeşeriyor ağaçlar
Mor saksılardaki güllerin kokusunu duyuyor musun?
Kara bulutlar çıktı diye küsülür mü hiç gökyüzüne
Üzülme, içindeki mavi çocuğa sarıl.
©beyazkent
B