Ben nerdeyim diye düşünme
bilinmez gidiyorum meçhul e
orada bir yaşam var altı üstü
karanlık kapılar kilitli yüzüme
gardiyanlar bağırıyor avluda
cehennem en dipsiz ki bura
özgürlüğüm kapı duvar ardı
pencerem önünde bir tahta
yattığım şu ranza paslı olur
vazomda gül mahsun durur
avluda batar gökte güneşim
elveda gün yüzü gecem olur
gecenin içinde yalnızlığım
azar derinden şu yaralarım
uykum firar sabah beklerim
seneler acı yanık bu bağrım
özgürlük duvar arası kapılar
zincirin altında köle joplarlar
elimde sazım dilimde türkü
gönül haykırış yorgun aşklar
umudumu kaybetmem asla
yürürüm bildiğim ben yolda
kim döndürebilir davamdan
söz vermişim bir kere oysa
suskun dünyanın şu düzenine
bir çivi vuralım dünya çok eski
bir yer içinde insanlar buruşuk
ihtiyar ve Z kuşağı dediğimiz ki
gençler onlar birer aydın güneş
kalplerimizi ısıtan dur diyelim ki
bu savaşa bu kine bu yoksulluk
bir ışık olalım umut umudu mor
dağları kuşatılm en engin geceyi
yıldızlar yoldaşımız olsun bizlere
pes etmek imandan dönmek yok
bir adım bir adım bir adım oysam
sesimizin çıktığı kadar duyaralım
dünya adaletine fişek tutalım biz (ey)
©cihan..
C