Aslında bizim hikayemiz hep aynı yazılmıştı
isimleri farklı yaşanmışlıkları aynı birer fidandık toprakta
mavi olduk hep,siyahı sevsekte
yağmur olduk gökyüzü üzerimize düşsede
kızgın bir bıçak ucu olduk yaralanmış sevdaları dağlayan
hiç düşündündünmü yokmuydu resimli duvarların ardında ağlayan ..
Sığmadı kafesine ,bölüştük yüreğimizi,
çığlık atan deniz bakışlı bir kardelenle,
içimizi delen bir kardelendi o ,güneşin bileklerini kesmeye kıyamadığı bir çiçek,
biz birer suçluyduk ölümsüz idamla yargılanan yorgun titrek bir kelebek,ve
mavi yastığa dökülen gözyaşlarımız hiç bilinmedi bilinmeyecek ...
zeytinlikler içinde bir zeytin dalıydık aslında kalpten kalbe uzanan bir serçe parmak kıvamında,
dinle yıldızları dostum dinle sonsuzluk var yolun sonunda..
kahpe bakışların ardında suçsuzluğumuzu yargılayacaksanız ,
kuracaksanız teraziyi patlamış yüreğimize,
çelikten bir tartı gerek!
Çünkü yosun tutmuş ayışığının gölgesinde mavi yastıklara dökülen iki damla gözyaşımız hiç bilinmeyecek!!!
©okanım
O