Deniz olmayan bir şehir
Martı sesi yankılanmayan sokaklar
Ve Mavi olmayan gökyüzü
Elle tutulur tek teselli yok
Kıyısız vilayetlerdeyim
Deminden uzağım gözlerinin
Ve yangınlarındayım hasretinin
En zorundayım sınavın
Sabrın en ücra yerindeyim
Aklım fikrimden habersiz
Ruhum kendimden
Diz çökmüşüm ay karanlığında
Yıldızları sayarak zor uyutmuşum kalbimdeki seni
Yosun kokar yaslandığım duvarlar
Martı çığlıkları ilişir gökyüzünden kulağıma
Bir ben duyar ben irkilirim
Gün ağarır
Kırk mavi tonunda gösterir güneş yüzünü
Uyanır kanatlanırsın mabedimden
Birdaha gelirmisin bilemem
Bekleyişe bırakır kendini gönlüm yeniden..
©meçhul1i
M