Mavinin her tonunda yağmura yakalanmış bir kalbin,
Sırılsıklam olmuş nefesiyle seslendim sana.
Duru bir nesnenin hayata bakış açısı,
Gerçekle hayal arasındaki kalbin akış acısıydı.
İhtimaller dahildi düşlere ,
Belki kuruyacak,
Belki de suda ölecekti.
Yada yeşerirken,
Gerçekleşecek hayaldi.
Fesleğen dokunuşun da yeşermesini seyrettiğim,
Gül kokusunda solmayışını sevdiğim.
Önce gözlerini buldum.
Kaybettiğim hazinemi arar gibiydim bir yerlerde,
Aradığının ne olduğunu bilmeyen bir eldim.
Aradım seni,
Aramak için değil,
Bulduğum için.
Ormanlara inandım gözümüzde çoğalan,
Bir ağacın gövdesine kazınmış iki harf kadar masum.
İki harfli bir alfabe gibi az ve öz olmasına inandım,
Sevdanın..
Bir şiire seni yazmak ,
Ve seni bulmak dünyada onca insan arasında,
Bir ödüldün ,
Bin mutluluk bulduğum.
Mavinin her tonunda yağmura yakalanmış bir kalple buldum.
Gözlerini ,
Sonra seni..
©külveqül
K