Mazi

Kalbimdeki boşluğu hissederek uyanıyorum.
Kalkıp aynaya bakıyorum.
Ayakta duran zor bir beden,
Ela gözlerin rengini kapatan bir kırmızılık,
Akşamdan kalma dağınık saçlar,
Dokunmuyorum.
Sadece duruyorum.
Darmaduman.
Sımsıkı yumuyorum gözlerimi gülüşünü hatırlamak için.
Hatırladıkça içim ısınıyor sanki
Üşütmüyor ne bedenimi,ne kalbimi.
Sonra gözlerimi açmak zorunda kalıyorum.
Her şey aynı,bıraktığın gibi.
Ruhunu erittiğin ben dışında...