Bu sıralar ,
Mutluluk kokuyor , umut kokuyor ,
Yaşamak kokuyor ...
Hani insan çocukken hep büyümek istiyor ,
Büyüdüğündede küçülmek ...
Ve belki de hayatı bu yüzden kaçırıyor ...
Ama hatıraları buğulu gözlerle anlatıyor ,
Geçmişe ait bir film şeridi geçiyor ...
Ve bir atlı gibi zaman ,
Tozu dumana katıyor .
Ve maziğe bir yolculuk başlıyor...
Yaşlılıkta insan ancak hatıra arıyor .
Fotoğraflar , albümler gün yüzüne çıkıyor .
Rüyalarda bir hayat yaşıyor ,
Yeşil tepeler , özgür dağlar ...
Ah bir de ihtiyarlık olmasa !
©hüzünüaşk
G