Ey mazlum yar, gönlün güzel, niyetin saf,
Ama iyilik meleği olmak zor bu cihanda.
Bazen nankörler çıkar karşına,
Verdiğin değeri anlamazlar, hor görürler seni.
İyi ile kötüyü aynı kefeye koyma,
Herkesin kalbi bir ayna gibidir, farklı yansıtır.
Değersizlere değer verirsen, kıymetini kaybedersin,
Üzülen yine sen olursun, yaralar alırsın.
Alçakgönüllülük güzel, mütevazilik hoş,
Ama bu kadar da saf olma, mazlum yar.
Hak etmeyenlere kıymet verirsen,
Zalim merhametinle onları yüceltirsin.
Hiç mi düşünmedin, kaç hain kazandın bu merhametinle?
Kurunun yanında yaş da yanar, mazlum yar.
Zalim merhametin bedelini sen ödersin,
Düşmanların çoğalır, dostların azalır.
Sanal alemin aldatıcı sözlerine aldanma,
Herkes göründüğü gibi değildir, mazlum yar.
İnsanlar maskeler takar, yalan söyler, kandırır,
Samimiyeti bulmak zor bu yalan dünyada.
Herkesin bir aynası var, yansıtır içini,
İnsan önce kendini yenmeli, benliğini aşmalı.
Benlikten kurtulmadan huzur bulamaz,
Kendini bulmadan mutluluğa ulaşamaz.
Mazlum yar, aç gözlerini, gör gerçeği,
Dünya menfaat üzerine kurulu, her şey çıkar için.
Saflığın seni zayıf göstermesin,
Kendini savunmayı öğren, güçlü ol.
Merhametin güzelliğini yitirme,
Ama körü körüne verme kendini.
Hak edenlere değer ver, mazlum yar,
Zalimlerden ve hainlerden uzak dur.
©hasanbey.
H