Dünya coğrafyasında, zulmün karanlık gölgesi,
Mazlumların gözyaşları, yürekleri sızlatır sessizce.
En çok acıtan, en derin yaraları açan,
Savaşın ve açlığın ceremesini, masum çocuklar çeker.
Gözlerindeki umut, kirlenmiş topraklarda kaybolur,
Oyunları bırakılır, bombaların gölgesinde unutulur.
Küçük bedenler, büyük acıları taşır omuzlarında,
Çocuklar çeker en çok, dünyanın acımasız yüzünü.
Yıkık dökük evler, barışın şarkısını unutmuş,
Çocukların gözlerinde, savaşın izleri, korkunç.
Bir lokma ekmek, bir damla su, huzurlu bir uyku,
Hayalleri bu kadar basit, ama gerçekler o kadar uzak.
Dünya coğrafyasında, mazlumların gözyaşları,
Bir gün son bulacak, inancıyla yaşarız.
Çocuklar gülecek, oyunlarına dönecek,
Barışın güneşi doğacak, zulmün gölgesini silecek.
©hasanbey.
H