Bir kalp ki benim, fakat bende değil,
Sevdiğine emanet, bir umut bekler sessizce.
Belki imanla birleşir ruhları,
Beden rahatlar, vicdan huzura erer bu sevgiyle.
Umutlar yarınlara hapsolmuş,
Gelecek meçhul, belirsiz her şey.
Belki de hiç varamam yarına,
Belki de son nefesim bu an olacak sessizce.
Elimde kalan bir tek nefes,
Sonraki nefesin garantisi yok asla.
Nasıl olacak son anım, kim bilir?
İmanla mı gideceğim, yoksa karanlığa mı?
Son nefese kadar tehlike her an mevcut,
Şeytanın fısıltıları kulaklarımda yankılanır.
Aldatmalarına karşı koymak zor,
Ancak sağlam bir iman ve irade kurtuluş anahtarıdır.
Ümitsizlik girmesin kalbime,
Umut her zaman yeşersin ruhumda.
Belki de bir gün aydınlanır meçhul,
Belki de bir gün bulurum huzuru kalbimde.
©hasanbey.
H