M

meçhul yalnızlık

Dayadım sırtımı kupkuru ağaca
Oda birşeylerden doymuş gibiydi
Bir ah çekti kökünden dallarına usulca
Sırtımı sıvazladı ve ekledi:
Yapraklar bile terk etti,sen kimsin efendi?
Gövdesiyle okşuyordu başımı:'anlat dedi.'
Teferrüd nedir bilir misin a'mer ağaç?
Bir soğukluk hissettim ensemde,irkildi
Müntez bir nevâ ile:
'O gururlu yapraklar birerbirer bana muhtaç.'
©mubtedi13