M

Meczup

Ardından ağlayan bir çift göz vardı.
Sana sakladığı güzel söz vardı.
Ufuktan gelişine hayran yüz vardı.
Kendi ellerinle yıktın giderken.
Sen ona geç kaldın,o sana erken.
Şimdi orman gibi yandı, tükendi.
Seni korumaya çıkmış dikendi.
Kalbine aşk diye seni ekendi.
Küstürdün hayata, yaşarken onu.
Umutsuz bıraktın koşarken onu.
Meczup diye dillerde dolaşır şimdi.
Her gece yoklara karışır şimdi.
İsmine Mecnunluk yaraşır şimdi.
Beş para etmezdin,bunu bilesin.
Sen masum kalplere düşmüş çilesin.
©ibn-ulvakt