Yıllanmıştı sevdam ahşap kağıtlarda
Umudum soluyordu artık sulu topraklarda
Hayallerim veda ediyordu; yüreğime, aşkıma
Ve birden sen çıkageldin,
And etmişken unutmaya
Tekrardan yazdım sevdamı rafa kaldırılmış kağıtlara
Umudumu tekrar ektim,
Kurumuş topraklarıma
Hayallerime geri açtım penceremi,
Dağılmış saçlarımla
Ve yine gittin sen, alışmışken kokuna
Damla damla kayboluyordu kalemimin mürekkebi
Gözyaşlarım deniz oluyordu,
Karadeniz gibi asi
Gücüm tam kaybolmuşken yaşamaya,
Çürümüş bir beden gibi
Ve yine sen çıkageldin,
Oysa öğrenmiştim vazgeçmeyi
Yeniden kalemime doldurdum mürekkebi
Gülüşlerimle kuruttum o asi denizleri
Ben hayata yeniden dönmüştüm,
Gözünü taze açan bebek gibi
Ve yine gittin sen,
Bu defa ölüme terkettin hislerimi.
©nrtnkrtvrn
N