Ölmek tüm zamanların en büyük devrimi.
Yaşamak iğne ucu kadar.
Gölgesine sığındığım ağaçaların isteği var benden:
Suyu kökümden, zatını eksik etme gölgemden.
Kendime sığınak olamam beni vefalı kılacak sensin.
Solucanlar yağmuru beklerken günyüzü görmek için.
Karıncalar okyanusta kaybolur.
Zaman kelepçesinden kurtarsam ellerimi.
Zihnimde alemler haşrolur.
Uzaktan izlerken kalabalık caddeleri.
Her şey o büyük günü andırır.
İnsan denilen şu varlık
İçinde nice telaşı barındırır.
Mikail Şengül|@sairinsesi571
M