Meğer sen hiç sevmemişsin.

Ben seni sonsuz severken.
Meğer sen boşluğunu benimle dolduruyormuşsun.Ben senin için ölüp biterken,meğer sen gününü gün ediyormuşsun.Ben senin için herşeyimden vazgeçerken,meğer sen beni geçici sığınacağın bir liman olarak görüyormuşsun.
Ne zamanki yağmur durdu,fırtına dindi sen hemen demir aldın limanımdan ve arkana dönmeden gittin.Yaktın yıktın talan ettin ve arkana bile dönüp bakmadın bıraktığın enkaza.
Bu kadar kolaymıydı yani..!bir insanı bitirmek,duygularıyla oynamak ve sevgisiyle alay etmek.Bu kadar kolaymıydı dağ gibi adamı devirmek,insanların maskarası yapmak bu kadar kolaymıydı.
Ben senin için ölüme kurşun sıkarken.
Nasıl yaptın bunca zülmü bana.Nasıl kıydın bendeki sana ait olan cana..Şimdi mutlumusun.eserinle övünüyormusun mesela hiç oh çekiyormusun.Ben onu unutup mutlu olacağım diyormusun.
Ya bir bün güvendiğin dağlara yine kar yağsa,
ya yine fırtınaya tutulsan, geri gelebilecekmisin o limana.yüzün hiç kızaracakmı,yaptıklarından hiç utanacakmısın...yoook sen ne kadar zalim olsanda yüreğimdeki sevgin sınır koymaz yasaklara..her zaman gelebilirsin bu limana.Ben yalnızca seni sevdim ve bu hep böyle kalacak..
©mamoste25.