Selahaddin Eyyubinin asil kanını
taşıyan kürt kardeşim
Sivas'ımin yanlız kurdu
reisimin soludugu havayı soluyan
bastığı toprağa ayağı değen
su içtiği yerden su içen
bir er namert olabilir mi
canından yana korkun olmadığını bilirim
korkun kurunun yanında yaş yanmasından
çakal sürüsu benzer mi bozkurt sürüsüne
şisli ve karanlık bir geceyi bekler
en zayif .noktandan vurmak için
başka türlü savaşmaya gücü yetmez
teke tekte kuyruğunu kistirarak kaçar
belliki yaralanmışsin kanının kokusu
akbabalari cekmiş etrafına dönüyorlar
kalk bozkurtdum dayan bozkurdum
naaşını bile bırakma it sürüsüne
kes şah damarını bozkurt teslim olmaz
mertçe dovusecegini mi zannedersin nabertden
onların kallesligi silahın bulunmasından
öncesine dayanır
kalk bozkurdum sana ümitsizlik yakışmaz
aman verme düşmana
bakma onların havladigina ölün bile korkutur
kalk bozkurdum yaran ağır değil
dostunun yanlız bırakmasi öldürecek seni
topallayarakta olsa çık o en yüksek kayaya
ulu dolunaya doğru bastirsin çakal.seslerini
duysun bozkurtlar
seni yanlizlik öldürecek
kalk mehmedim Türk'e kürde
pes etmek yakışmaz
kurşun bitdiyse silahın dipcigi var
silah düsdüyse taş at düşmana
gerekirse kes şah damarını teslim olma
naaşını bile bırakma it sürüsüne
bu zifiri karanligin ardından güneş doğacak
yine o minerallerden ezan okunacak
dikeceğiz en yüksek tepeye al sancağı
ağzı köpürecek kuduz köpeklerin
al sancak göklerde dalgalandikça
kalk ayağa kaanim
bir ordu gözlerinin içine bakmakta
kolu tutan bir deri parçasıysa kopar at
yem olucaksin kurtlar sofrasına
kalk bozkurdum dayan bozkurdum
bir bayrak seni bekliyor dalgalanmak için
bastır kanını yere düşmesin bir damlası
daya elini kulağına oku ezanı
dayan bozkurdum yakarım burayi
düşürme bir damla kanini
©gökçekız
G