Gökyüzü ay ışığıyla yıkanmış, Yıldızlar pırıl pırıl parlamış. Nurlu bir gece, sessiz ve sakin, Mehtap da huzura bürünmüş derin ve serin.
Bir gül bahçesinde, papatya açmış, Bembeyaz yaprakları, rüzgarda salınmış. Kaderin cilvesi, bir araya getirmiş, Mehtap ve papatyayı, bu güzel gecede.
Mehtap papatyaya bakmış, hayranlıkla, Saflığına, güzelliğine, bembeyazlığına. Papatya da mehtaba hayran kalmış, Işığına, sıcaklığına, huzuruna.
Birbirlerine fısıldamışlar, sessizce, Mehtap papatyaya aşkını dile getirmiş nazikçe. Papatya da mehtaba sevgisini itiraf etmiş, Bu güzel gecede, kalbi sevgiyle dolmuş.
Mehtap ve papatya, birbirine kavuşmuş, Bu güzel gecede, aşkları filizlenmiş. Sonsuza kadar birlikte olacaklarmış, Bu sevgiyi kimse koparamazmış.
Yıldızlar şahit olmuş bu sevgiye, Gökyüzü aydınlanmış bu ışıkla. Mehtap ve papatya, sonsuza kadar mutlu yaşamış, Bu güzel gecede, aşkları daim kalmış.
©hasanbey.
H