Boğulurken yüce bir hissiyatın derinliğinde,
kafalar efkar, kafalar bin bir düşünce içinde.
Kalsada heryanı çıkmaz bir çelişki içinde,
var yinede dualarında güzel bir ümit,
gönlüyse mutlu olma peşinde.
Çevirsede meseleleri enine boyuna,
o tartının yokki ölçüsü, hesapları doğru çıkarsa.
Dilinde olsada şükürlü bir nida,
kalbi hüsran dolu, hayelleriyse param parça.
Bir çumartesi gecesinin ortasında,
koşuyor solak lambalarının gölgesinde bir karaltının peşinde.
Umuyor çıkacak her an yari köşede,
ama hevesi olmayacak bir hayalin içinde.
Yağmur suları birikmiş hep kaldırımın kenarında,
araba farları yansıyor bulutların karanlığında.
Islanırken yapraksız bir ağacın arkasında,
karşı mekanda heryer aydınlanmış gözlerinin mavisiyle.
Gülen isnanlar oturuyor masalarda,
senin yüzünse maskeyle.
Yinede herşey gözlerinde parlıyor,
sanki Ay doğmuş gibi çevreye.
Poyrazın şiddeti vuruyor çiğerlere,
elimdeki sigaranın dumanının teliyle.
Bize yol görünür artık yine,
yürürüz ıslak çaddelerin kenarında.
Üşürken ellerim soğuk bir kışın ortasında,
içimi ısıtacak tek ümit oda gözlerinde.
Adım adım yol alırken karanlık köşelerde,
kaybolur gideriz o geldiğimiz siste.
©isi_1975
I